Zimą klatka schodowa jest narażona na znacznie większą ilość zabrudzeń niż w pozostałych porach roku. Mieszkańcy wnoszą na obuwiu wodę, piasek, błoto, drobny żwir i środki używane do zabezpieczania chodników przed oblodzeniem. Zanieczyszczenia zatrzymują się przy wejściu, ale szybko trafiają również na schody, podesty, do windy i na wyższe kondygnacje.
Problem nie ogranicza się do estetyki. Ziarna piasku mogą rysować posadzki, mokre błoto zwiększa ryzyko poślizgnięcia, a długo pozostawiona wilgoć wpływa na fugi, listwy i dolne części drzwi. Biały osad po soli bywa trudny do usunięcia, szczególnie gdy jest wielokrotnie rozcierany brudnym mopem lub niewłaściwym preparatem.
Skuteczna ochrona klatki schodowej wymaga połączenia działań na zewnątrz i wewnątrz budynku. Potrzebne są właściwe wycieraczki, szybkie usuwanie wody, częstsze sprzątanie strefy wejściowej oraz metoda czyszczenia dopasowana do rodzaju posadzki. W tym poradniku pokazujemy, jak przygotować budynek, zorganizować zimowy harmonogram i ograniczyć uszkodzenia powodowane przez sól, piasek oraz błoto.
Dlaczego sól, piasek i błoto są groźne dla klatki schodowej?
Każdy rodzaj zimowego zabrudzenia działa inaczej. Piasek i drobny żwir są twardymi cząstkami. Gdy pozostają na posadzce, podeszwy butów przesuwają je po powierzchni. Powstają drobne rysy, a polerowane materiały stopniowo tracą połysk. Podobny efekt może wywołać mycie bez wcześniejszego odkurzenia, ponieważ mop rozciera ziarna po podłodze.
Błoto jest mieszaniną wody, ziemi, pyłu i zanieczyszczeń z zewnątrz. Wnika w fugi, zagłębienia strukturalnych płytek i porowate powierzchnie. Po wyschnięciu tworzy warstwę, którą trudniej usunąć. Jeżeli jest regularnie rozprowadzane na kolejne kondygnacje, zwiększa zakres koniecznych prac.
Środki stosowane na oblodzone chodniki mogą pozostawiać jasne smugi i osad. Wilgoć z rozpuszczonymi solami dostaje się do spoin, cokołów i szczelin. Nie każdy biały nalot ma jednak ten sam skład, dlatego nie należy automatycznie używać silnego preparatu kwasowego.
Najczęstsze skutki braku ochrony to:
- śliska i mokra strefa wejściowa,
- rysy na gresie polerowanym, kamieniu oraz innych posadzkach,
- biały osad i smugi widoczne po wyschnięciu,
- ciemne zabrudzenia fug i powierzchni strukturalnych,
- zacieki na cokołach, drzwiach i ścianach,
- szybsze zużycie powłok ochronnych,
- korozja niezabezpieczonych elementów metalowych,
- większa liczba skarg mieszkańców.
Ochrona zaczyna się przed wejściem do budynku
Im mniej śniegu i błota dotrze do drzwi, tym łatwiej utrzymać czystość w środku. Dojście powinno być regularnie odśnieżane, a luźne błoto pośniegowe usuwane zanim zostanie wniesione do wiatrołapu. Należy również kontrolować odpływ wody, stan nawierzchni oraz miejsce składowania zebranego śniegu.
Ważna jest koordynacja prac. Osoba odpowiedzialna za wnętrze powinna wiedzieć, kiedy na zewnątrz wykonano odśnieżanie i zastosowano środek przeciw oblodzeniu. Jeżeli przy wejściu pozostaje nadmiar luźnego materiału, mieszkańcy będą przenosić go na posadzkę. Warto więc połączyć plan sprzątania z usługą odśnieżania i zimowego utrzymania dojść.
Jak zaprojektować skuteczny system wycieraczek?
Jedna mała wycieraczka bezpośrednio za drzwiami zwykle nie wystarcza. Skuteczniejsza jest strefa czyszcząca złożona z kilku elementów o różnych funkcjach. Pierwszy usuwa grubsze zanieczyszczenia, drugi zbiera drobniejszy piasek, a kolejny pochłania wilgoć z podeszew.
Dobrze zaplanowany system może obejmować:
- kratę lub wycieraczkę zewnętrzną zbierającą śnieg i gruby brud,
- element szczotkowy zatrzymujący piasek oraz drobny żwir,
- matę tekstylną pochłaniającą wodę w wiatrołapie,
- dodatkowy odcinek osuszający za drugimi drzwiami,
- stabilne krawędzie ograniczające podwijanie i przesuwanie mat.
Znaczenie ma nie tylko rodzaj, ale także długość strefy. Mieszkaniec powinien wykonać na macie kilka kroków, aby obie podeszwy miały wielokrotny kontakt z powierzchnią. Wąski fragment omijany przez osoby z wózkiem lub rowerem nie ochroni głównego ciągu komunikacyjnego.
Mata musi być dopasowana do szerokości przejścia, sposobu otwierania drzwi i wymagań komunikacyjnych. Nie może blokować skrzydła, zawężać drogi ewakuacyjnej ani utrudniać poruszania się osobom z ograniczoną mobilnością. Przy wyborze trzeba uwzględnić także wysokość profilu i stabilność na mokrej posadzce.
Jak dbać o wycieraczki i maty zimą?
Nawet dobra mata traci skuteczność, gdy jest nasycona wodą i wypełniona piaskiem. Zamiast zatrzymywać brud, zaczyna oddawać go na obuwie. Dlatego jej obsługa musi być częścią harmonogramu, a nie zadaniem wykonywanym dopiero wtedy, gdy podłoże jest już zalane.
W okresie opadów należy:
- regularnie odkurzać lub wytrzepywać luźny piasek odpowiednią metodą,
- usuwać wodę zgromadzoną pod matą i wokół jej krawędzi,
- wymieniać nasiąknięty element na suchy, jeżeli system to umożliwia,
- czyścić kratę oraz zagłębienie pod nią,
- sprawdzać, czy mata nie przesuwa się i nie faluje,
- kontrolować zapach oraz czas pełnego wysychania,
- okresowo wykonywać pranie zgodne z zaleceniami producenta.
Nie należy kłaść kolejnych mokrych mat jedna na drugiej. Utrudnia to wysychanie i może stworzyć niestabilny próg. Zarządca powinien przewidzieć miejsce, w którym zapasowy komplet będzie przechowywany na sucho, a zużyty materiał bezpiecznie wyschnie.
Zimowy harmonogram sprzątania klatki schodowej
Harmonogram letni często okazuje się niewystarczający zimą. Częstotliwość należy dopasować do pogody, natężenia ruchu, liczby wejść i skuteczności systemu wycieraczek. W dni z opadami potrzebne mogą być krótkie obchody interwencyjne skoncentrowane na wodzie i piasku, niezależnie od pełnego sprzątania.
W praktyce warto rozdzielić zadania na trzy poziomy:
- Kontrola bieżąca. Sprawdzenie wejścia, usunięcie kałuż, zebranie luźnego piasku i ustawienie oznaczenia mokrej podłogi.
- Sprzątanie regularne. Oczyszczenie wycieraczek, odkurzenie ciągów, mycie strefy wejściowej, schodów i podestów.
- Czyszczenie okresowe. Doczyszczanie fug, powierzchni strukturalnych, krawędzi, cokołów i trudno dostępnych miejsc.
Plan powinien określać, kto reaguje na nagłe opady poza standardową godziną wizyty. Brak tej informacji prowadzi do sytuacji, w której każdy zauważa wodę, ale nikt nie jest odpowiedzialny za jej usunięcie. Zakres można uzgodnić w ramach sprzątania klatek schodowych.
Dlaczego najpierw trzeba usunąć piasek na sucho?
Rozpoczynanie pracy mokrym mopem jest jednym z najczęstszych błędów. Woda łączy piasek z błotem, a wkład przesuwa twarde cząstki po posadzce. W rezultacie powstają smugi, rośnie ryzyko rysowania, a brud trafia na większą powierzchnię.
Najpierw należy zebrać luźne zanieczyszczenia odkurzaczem przeznaczonym do danego rodzaju pracy albo metodą ograniczającą wzbijanie pyłu. Trzeba zwrócić uwagę na narożniki, przestrzeń pod grzejnikiem, krawędzie stopni, prowadnice drzwi, obszar przy windzie oraz miejsca pod matami.
Dopiero po dokładnym usunięciu ziaren można przejść do mycia. Wkład powinien być czysty, prawidłowo odciśnięty i regularnie wymieniany. Jeżeli woda szybko staje się szara, dalsze rozprowadzanie jej po klatce nie jest czyszczeniem. Brudny roztwór trzeba usunąć i przygotować świeży.
Jak bezpiecznie usuwać wodę i błoto pośniegowe?
Kałuża przy wejściu wymaga szybkiej reakcji, ponieważ mieszkańcy mogą poślizgnąć się lub roznieść wodę dalej. Miejsce należy oznaczyć w sposób widoczny, ale bez blokowania przejścia. Następnie zbiera się nadmiar płynu przy użyciu chłonnych wkładów, odkurzacza do pracy na mokro lub innego wyposażenia przeznaczonego do tego celu.
Błota nie należy rozcierać po suchej części podłogi. Najpierw zbiera się jego nadmiar, potem usuwa pozostałe cząstki, a na końcu myje powierzchnię. W dużych budynkach pomocny jest system rozdzielający czyste i brudne materiały robocze, aby wkład ze strefy wejściowej nie trafiał na wyższe piętra.
Po pracy trzeba skontrolować posadzkę po wyschnięciu. Dopiero wtedy dobrze widać biały nalot, smugi i miejsca pominięte. Oznaczenie mokrej podłogi usuwa się, gdy nawierzchnia rzeczywiście jest sucha i bezpieczna, a nie bezpośrednio po zakończeniu mycia.
Jak usunąć biały osad po soli z posadzki?
Biały osad może pochodzić ze środków przeciwoblodzeniowych, ale podobnie wyglądają pozostałości detergentu, twardej wody lub wilgoci wydostającej się z materiału. Przed zastosowaniem mocniejszej chemii trzeba więc ustalić prawdopodobną przyczynę i rozpoznać rodzaj posadzki.
Bezpieczna kolejność postępowania obejmuje:
- usunięcie piasku oraz luźnego nalotu na sucho,
- sprawdzenie materiału, fug i istniejących powłok,
- wykonanie próby w mało widocznym miejscu,
- użycie środka przeznaczonego do danej powierzchni i zabrudzenia,
- zachowanie rozcieńczenia oraz czasu działania z instrukcji,
- zebranie brudnego roztworu zamiast pozostawienia go do wyschnięcia,
- płukanie, jeżeli wymaga tego zastosowana metoda,
- kontrolę efektu na całkowicie suchej powierzchni.
Nie należy automatycznie używać octu, odkamieniacza lub preparatu do sanitariatów. Kwaśny produkt może trwale zmatowić marmur, lastryko zawierające cement i inne wrażliwe powierzchnie. Zbyt intensywne szorowanie również może zmienić połysk tylko w jednym miejscu.
Lastryko zimą - jak ograniczyć plamy i matowienie?
Lastryko jest częste w starszych budynkach i może przez lata zachowywać dobry stan, jeżeli piasek jest szybko usuwany. Największym zagrożeniem mechanicznym są drobne ziarna rozcierane pod obuwiem. Chemicznym problemem może być natomiast niewłaściwy preparat użyty do usuwania jasnego osadu.
Do bieżącej pielęgnacji należy stosować środek zgodny z konkretnym rodzajem lastryka i jego zabezpieczeniem. Powierzchni nie powinno się długo zalewać. Szczególną uwagę trzeba poświęcić spękaniom, łączeniom i krawędziom stopni, gdzie może wnikać brudna woda.
Jeśli posadzka jest matowa, starta lub ma stare ubytki, samo mocniejsze mycie nie przywróci jej pierwotnego wyglądu. Konieczna może być renowacja lub ponowne zabezpieczenie. Warstwy środka nabłyszczającego nakładane na niedoczyszczony brud mogą jedynie utrwalić ciemny film.
Gres na klatce schodowej a zimowe zabrudzenia
Gres może być matowy, polerowany, szkliwiony lub strukturalny. Gładka powierzchnia pokazuje smugi, a drobna struktura zatrzymuje błoto w zagłębieniach. Dlatego metoda odpowiednia dla jednej płytki nie musi dobrze działać na innej.
Na gresie polerowanym szczególnie ważne jest dokładne odkurzanie oraz częsta wymiana wkładu. Nadmiar detergentu pozostawia warstwę, która przyciąga brud i uwidacznia ślady obuwia. Na gresie strukturalnym okresowo potrzebna może być bezpieczna szczotka lub pad oraz zebranie roztworu z zagłębień.
Należy kontrolować również fugi. Środek, który nie szkodzi płytce, może wpływać na spoinę, metalową listwę lub kamienny cokół. Jeżeli nalot stale pojawia się w tych samych miejscach, trzeba sprawdzić, czy przyczyną nie jest wilgoć pozostająca pod matą albo nanoszona spod drzwi.
Kamień naturalny - ostrożność przy usuwaniu soli
Marmur, trawertyn, granit i inne kamienie różnią się odpornością. Szczególnie marmur oraz materiały zawierające składniki wrażliwe na kwasy mogą zostać zmatowione przez popularny odkamieniacz lub domowy roztwór octu. Takiego śladu nie da się później po prostu zmyć.
Przy kamieniu naturalnym podstawą jest identyfikacja materiału, wykończenia oraz impregnacji. Preparat powinien być wyraźnie przeznaczony do danego zastosowania. Trzeba wykonać próbę, zachować właściwe dozowanie i unikać zalegania brudnej wody.
Dokładne zasady dla poszczególnych posadzek opisuje poradnik lastryko, gres i kamień na klatce schodowej - jak dobrać sposób czyszczenia. W przypadku wartościowej powierzchni lepiej przerwać pracę i skonsultować metodę niż próbować kolejnych przypadkowych środków.
Jak chronić schody, cokoły, drzwi i elementy metalowe?
Zimowe zabrudzenia nie pozostają wyłącznie na płaskich podestach. Brudna woda rozpryskuje się na podstopnice, cokoły, dolne części drzwi i ściany. Gromadzi się również przy progach, listwach oraz w prowadnicach. Te miejsca powinny zostać wpisane do zakresu prac.
Metalowe elementy należy regularnie kontrolować pod kątem korozji i uszkodzeń powłoki. Nie wolno czyścić ich przypadkowym preparatem do usuwania osadu bez sprawdzenia zgodności. Po myciu trzeba usuwać wilgoć z miejsc, w których może długo zalegać.
Na schodach szczególne znaczenie mają krawędzie oraz powierzchnie antypoślizgowe. Zabrudzone taśmy i profile mogą tracić przyczepność. Nie należy pokrywać stopni środkiem nabłyszczającym, jeżeli nie jest przeznaczony do takiego zastosowania i mógłby zwiększyć śliskość.
Jak zabezpieczyć windę przed piaskiem, wodą i solą?
Winda przejmuje dużą część ruchu z wejścia, dlatego piasek gromadzi się przy progu kabiny i w okolicy prowadnic drzwi. Nie wolno zalewać tych miejsc ani wpychać brudu do szczelin. Luźne cząstki należy usuwać ostrożnie, zgodnie z instrukcją urządzenia i bez ingerowania w mechanizm.
Posadzkę kabiny czyści się środkiem dobranym do materiału, używając dobrze odciśniętego wkładu. Trzeba chronić panel sterowania, czujniki i inne elementy elektroniczne przed bezpośrednim opryskiem. Brudną wodę zbiera się od razu, aby nie przepływała pod listwy.
Kompletną procedurę opisuje artykuł sprzątanie windy w bloku - czyszczenie kabiny, luster, drzwi i przycisków. Jeśli piasek dostał się do elementów mechanicznych, pracownik sprzątający powinien zgłosić problem zarządcy lub serwisowi, a nie samodzielnie rozbierać urządzenie.
Jak ograniczyć ryzyko poślizgnięcia?
Zimą bezpieczeństwo jest równie ważne jak wygląd. Kałuże, mokre płytki, przesunięte maty i błoto na stopniach zwiększają ryzyko upadku. Sam znak ostrzegawczy nie zastępuje szybkiego usunięcia zagrożenia, ale powinien być używany podczas prac i do czasu wyschnięcia posadzki.
Podstawowe działania obejmują:
- regularne kontrole wejścia podczas opadów,
- natychmiastowe zbieranie stojącej wody,
- stabilne maty z krawędziami przylegającymi do podłoża,
- czytelne oznaczenie mokrej strefy,
- mycie fragmentami z pozostawieniem bezpiecznego przejścia,
- stosowanie prawidłowo odciśniętych wkładów,
- kontrolę powierzchni po zakończeniu pracy,
- szybkie zgłaszanie ubytków, luźnych profili i uszkodzonych płytek.
Jeżeli posadzka pozostaje śliska po wyschnięciu, przyczyną może być warstwa detergentu, niewłaściwa powłoka albo zużycie powierzchni. Należy ustalić źródło problemu zamiast zwiększać ilość środka myjącego.
Dobór środków i sprzętu do zimowego sprzątania
Podstawowy zestaw powinien umożliwiać oddzielne usuwanie zanieczyszczeń suchych i mokrych. Potrzebne mogą być odkurzacz, chłonne wkłady, czyste mopy, wiadra rozdzielające roztwory, bezpieczne szczotki, oznaczenia ostrzegawcze oraz sprzęt do obsługi mat. Narzędzia muszą być utrzymane w czystości.
Preparat dobiera się do powierzchni i rodzaju zabrudzenia. Należy przestrzegać instrukcji, rozcieńczenia i zaleceń dotyczących płukania. Większa ilość chemii nie oznacza czystszej podłogi. Nadmiar może pozostawić smugi, zwiększyć śliskość i przyspieszyć ponowne osadzanie się brudu.
Najczęstsze błędy w zimowym utrzymaniu klatki
Wiele problemów wynika nie z braku sprzątania, ale z niewłaściwej kolejności i organizacji. Rozcieranie piasku mokrym mopem może pogorszyć stan podłogi, a pozostawienie nasiąkniętej maty sprawia, że mieszkańcy wnoszą wodę dalej.
- Jedna zbyt mała wycieraczka. Nie zapewnia kilku kroków potrzebnych do oczyszczenia podeszew.
- Brak obsługi mat. Nasycony materiał przestaje chłonąć wodę i oddaje zabrudzenia.
- Mycie przed odkurzeniem. Piasek jest rozcierany po posadzce.
- Za dużo detergentu. Po wyschnięciu pozostają smugi i lepka warstwa.
- Przypadkowy środek na biały nalot. Kwas może uszkodzić lastryko lub kamień.
- Jedna brudna woda na cały budynek. Zanieczyszczenia są przenoszone na kolejne piętra.
- Brak reakcji między wizytami. Kałuża pozostaje do następnego planowego sprzątania.
- Pomijanie krawędzi. Brud gromadzi się przy cokołach, progach i prowadnicach.
- Brak kontroli po wyschnięciu. Smugi i osad nie są zauważane podczas odbioru.
Jak zarządca powinien kontrolować zimowe sprzątanie?
Kontrola powinna opierać się na konkretnych punktach, a nie tylko ogólnym wrażeniu. Zarządca może sprawdzać strefę przed wejściem, kratę, maty, wiatrołap, schody, windę i trasę, którą najczęściej poruszają się mieszkańcy. Odbiór warto wykonywać także po wyschnięciu posadzki.
Zimowa karta kontroli może obejmować:
- brak stojącej wody i błota,
- opróżnioną kratę wejściową,
- czyste, stabilne i odpowiednio suche maty,
- brak luźnego piasku przy progach oraz na schodach,
- brak jasnego osadu i smug po wyschnięciu,
- oczyszczone cokoły, krawędzie i prowadnice,
- prawidłowe ustawienie oznaczeń podczas pracy,
- zgłoszenie uszkodzeń i powtarzających się problemów.
Więcej wskazówek zawiera poradnik jak kontrolować jakość sprzątania klatek schodowych. Zdjęcia powtarzających się miejsc pomagają ocenić, czy problem wynika z jakości pracy, źle dobranej maty, uszkodzenia posadzki czy zbyt rzadkich wizyt.
Jak przygotować wspólnotę przed pierwszym śniegiem?
Najlepszy moment na przygotowanie nie przypada w dniu pierwszych intensywnych opadów. Jesienią warto sprawdzić stan mat, krat, drzwi, oświetlenia, odwodnienia oraz posadzek. Uszkodzone fugi i listwy można naprawić, zanim zacznie wnikać w nie brudna woda.
Przed sezonem należy:
- ocenić miejsca, którymi najczęściej wnoszone są zabrudzenia,
- dobrać odpowiednią długość i rodzaj strefy wycieraczek,
- przygotować zapas czystych mat oraz wkładów,
- ustalić odpowiedzialność za kontrole podczas opadów,
- zaktualizować częstotliwość zimowego sprzątania,
- sprawdzić środki do każdego rodzaju posadzki,
- ustalić sposób zgłaszania kałuż i innych zagrożeń,
- przekazać wykonawcom wspólny plan działań.
Szersze przygotowania techniczne i organizacyjne omawia artykuł jak przygotować wspólnotę mieszkaniową w Lublinie do sezonu zimowego. Ten poradnik uzupełnia go o szczegółową ochronę wnętrza przed zabrudzeniami.
Jak stworzyć skuteczny plan ochrony klatki na zimę?
Skuteczny plan łączy profilaktykę, reakcję i kontrolę. Profilaktyka zatrzymuje brud przed wejściem. Reakcja usuwa wodę i piasek, zanim zostaną rozniesione. Kontrola pozwala wykryć osad, uszkodzenia i niewystarczającą częstotliwość prac.
Plan dla budynku powinien wskazywać:
- osoby odpowiedzialne za teren zewnętrzny i wnętrze,
- zakres prac standardowych oraz interwencyjnych,
- częstotliwość zależną od warunków pogodowych,
- sposób obsługi i wymiany mat,
- metodę czyszczenia każdego rodzaju posadzki,
- procedurę szybkiego usuwania kałuż,
- kryteria odbioru prac po wyschnięciu,
- sposób dokumentowania usterek i skarg.
Jeżeli jeden wykonawca odpowiada za kilka obszarów, warto uzgodnić spójny zakres w ramach usług utrzymania części wspólnych. Ogranicza to luki odpowiedzialności między odśnieżaniem wejścia, obsługą mat i sprzątaniem klatki.
Podsumowanie - czysta i bezpieczna klatka schodowa zimą
Najlepszą ochronę zapewnia zatrzymanie zabrudzeń możliwie blisko wejścia. Oczyszczone dojście, wielostopniowy system wycieraczek i regularna obsługa mat ograniczają ilość soli, piasku oraz błota trafiających na schody i do windy.
Wewnątrz budynku liczy się właściwa kolejność. Najpierw usuwa się piasek na sucho, następnie zbiera wodę i błoto, a dopiero później myje posadzkę środkiem dopasowanym do materiału. Białego nalotu nie wolno usuwać przypadkowym kwasem, szczególnie z lastryka i kamienia naturalnego.
Zimowy harmonogram powinien reagować na pogodę, a nie tylko na stałe dni tygodnia. Regularne kontrole podczas opadów, szybkie usuwanie kałuż i odbiór po wyschnięciu pomagają chronić powierzchnie, poprawiają bezpieczeństwo oraz zmniejszają liczbę skarg mieszkańców.
Najczęściej zadawane pytania
Jak często sprzątać klatkę schodową zimą?
Częstotliwość należy dopasować do pogody, natężenia ruchu, liczby wejść i jakości wycieraczek. Podczas opadów potrzebne mogą być dodatkowe kontrole strefy wejściowej oraz szybkie zbieranie wody niezależnie od pełnego harmonogramu. Więcej zasad planowania zawiera poradnik jak często należy sprzątać klatkę schodową.
Czym usunąć biały nalot po soli z podłogi?
Najpierw trzeba rozpoznać posadzkę i ustalić, czy nalot rzeczywiście pochodzi ze środka przeciwoblodzeniowego. Po usunięciu luźnych cząstek stosuje się produkt przeznaczony do danego materiału, zgodnie z instrukcją i po wykonaniu próby. Nie należy automatycznie używać octu lub odkamieniacza.
Czy jedna wycieraczka przy drzwiach wystarczy?
Najczęściej nie. Lepsze rezultaty daje dłuższa strefa, która kolejno zatrzymuje gruby brud, drobny piasek i wilgoć. Mata powinna umożliwiać wykonanie kilku kroków, pozostawać stabilna i nie utrudniać otwierania drzwi ani poruszania się.
Jak usunąć piasek, żeby nie porysować posadzki?
Piasek należy najpierw dokładnie zebrać na sucho, bez rozcierania go mopem. Trzeba oczyścić narożniki, krawędzie stopni, przestrzeń pod matami i okolice windy. Dopiero po usunięciu ziaren można rozpocząć mycie czystym, dobrze odciśniętym wkładem.
Kto powinien usuwać kałuże między planowymi wizytami?
Odpowiedzialność należy ustalić przed sezonem w umowie lub procedurze budynku. Plan powinien wskazywać osobę, sposób zgłoszenia i oczekiwany czas reakcji. Samo ustawienie znaku ostrzegawczego nie zastępuje usunięcia stojącej wody oraz przywrócenia bezpiecznego przejścia.
Polecane artykuły
- Jak przygotować wspólnotę mieszkaniową w Lublinie do sezonu zimowego?
- Lastryko, gres i kamień na klatce schodowej - jak dobrać sposób czyszczenia?
- Jak często należy sprzątać klatkę schodową? Harmonogram dla wspólnot w Lublinie
- Jak kontrolować jakość sprzątania klatek schodowych? Karta kontroli dla zarządcy